We verkennen verder de stad en huren ditmaal een autoriksja om ons gans de dag rond te brengen.
We beginnen met de National Gallery of Modern Art. Het prachtige gebouw ligt in
een mooie buurt. Op het grasveld voor het gebouw staan tal van moderne beelden.
Binnenin is het een pareltje van moderne architectuur. Vijf verdiepingen die
mooi in mekaar overgaan met een middenplein dat een open en ruim gevoel geeft.
De collectie is zeer uitgebreid. En zoals meestal in een museum zijn er werken
die er uitspringen en andere die je minder aanspreken. Maar globaal genomen is
de collectie van een behoorlijk niveau. Men zou misschien iets selectiever
kunnen zijn om op die manier enkel de topwerken te behouden, maar wie zijn wij
om daar over te oordelen. Onze riksja-driver is ons blijven opwachten. Het is
een leuke jongen die vlot Engels spreekt en ons overal wil rondvoeren, wetende
dat hij met onze dagtocht meer kan verdienen dan met allerlei kleine ritjes
waar hij maar 10 roepies per persoon kan rekenen.
De eerstvolgende stop is het Indira
Gandhi-museum. Dat is gevestigd in het gebouw waar Indira Gandhi heeft geleefd
en is vermoord. Drie generaties Gandhi zijn door kogels gesneuveld. Mahatma Gandhi,
zijn dochter Indira en daarna haar zoon Rajiv Gandhi. Er is opvallend veel volk
op bezoek in het museum, hoofdzakelijk vrouwen. Indira heeft duidelijk nog veel
aanhangers, vooral onder de vrouwen. De laatste stappen die ze heeft gezet in
haar tuin waar ze werd vermoord, zijn bedekt met een kristallen monument, een
beetje als tranen die over haar geweend zijn.
We zetten onze tocht verder. We komen langs een vuilniswagen, de
eerste die we in Delhi zien. Hier oogt alles zeer proper. “Logisch”, zegt onze
chauffeur, “want achter de hoek is de woning van de eerste minister. Hier moet
alles proper zijn. Maar in de wijken waar de gewone mensen wonen, daar blijft
het vuilnis op de straten liggen en komt de vuilkar amper langs.” We merken het
want vlak bij ons hotel zien we het vuil op hoopjes samen geveegd liggen.
Onze chauffeur vertelt ons dat de dinsdag de dag van de god van de
apen is. ”In de hindoe godsdienst zijn apen heilig”, vertelt hij. Je moet de
dieren dus goed verzorgen en respecteren. Dit geldt niet alleen voor de koeien,
maar ook voor de apen en zeker voor de vogels. Eerder op onze trip was onze
chauffeur al gestopt om de duiven eten te geven. Een zakje met graan dat heel
de tijd onder zijn voeten lag, strooit hij hier met zichtbaar genoegen uit. Zijn
goede daad van de dag is gesteld. Als we aan het park aankomen, is een man de
apen aan het voederen. “Je zal zien dat vandaag heel wat mensen de apen komen
voederen, omwille van de feestdag van hun god”, vertelt onze chauffeur ons nog.
En inderdaad er zijn nog mensen die afzakken naar de plek. Sommigen chauffeurs
stoppen even en gooien bananen uit het raam. Een poepchique dame komt even uit
de wagen gelopen om wat mais naar de apen te gooien, maar loopt dan snel weg
want ze heeft duidelijk schrik van die brave beestjes. Een wat oudere man heeft
een hele zak vol fruit bij en geeft ze stuk voor stuk aan de aapjes. Hij is
echt hun grote vriend. Ik film het leuke tafereel.
We rijden terug naar Old Delhi. Onderweg stoppen we nog even om
bij een ATM geld bij te tanken. Na twee pogingen lukt het ons om geld uit de
muur te krijgen. Een rij wachtenden is ons voor en tegen dat wij aan de beurt
zijn, staat achter ons opnieuw een lange rij aan te schuiven. Van hieruit
trekken we naar het treinstation van New Delhi. We willen dit wel eens bekijken.
We kopen een platformticket en gaan het station binnen. Er staat een scanner
voor de bagage, maar we stappen er gewoon langs. Niemand spreekt ons aan,
niemand vraagt ons ticket. Het is een drukte van jewelste. Treinen staan klaar
om te vertrekken of komen net aan. Mensen zeulen met pakken en bagage. Karren
vol ingepakte goederen staan op de perrons klaar om ingeladen te worden. Op de
perrons stinkt het naar de urine. Tussen de sporen lopen de ratten, ook heilige
beesten in India. De treinwagons derde klasse lijken recht uit de tweede
wereldoorlog te komen. Als je ergens het verschil kan zien tussen China en
India, dan zie je dit aan de stations. In China krioelt het ook van het volk,
maar daar is alles proper en goed georganiseerd. Hier is het een rattennest en
een chaos. Tijd om dit door te spoelen want morgen verlaten we Delhi.
