Stilaan zakken we terug af naar ons vertrekpunt, New Delhi.
Maar Agra, de thuisbasis van de beroemde Taj Mahal kan uiteraard niet ontbreken
op onze trip. Van Jaipur naar Agra rijden we door een heel vruchtbaar agrarisch
gebied. We zijn nu eind februari en de Indiase lente doet zijn intrede. Sommige
groenten kunnen al geoogst worden. In India kan men meestal twee keer per jaar
oogsten. Tot onze verbazing merken we overal stapels met gedroogde
koeienstront. Blijkbaar drogen de mensen die om het kookvuur te laten branden
of te verwarmen. De ronde grammofoonplaten liggen langs de kant van de weg te
drogen. De droge exemplaren worden op een vaak kunstige manier tot stapels
verwerkt.
Tussen de vele steenbakkerijen die we passeren, aan stenen hebben ze
hier duidelijk geen gebrek, zien we tientallen mensen op het land aardappelen
rapen en in jute zakken stoppen. Een activiteit die bij ons ook helemaal met
mankracht werd uitgevoerd, zowat 50 jaar geleden.
Vooraleer we Agra binnenrijden passeren we langs Fathepur
Sikri. Het ligt op onze route, dus handig om het als eerste te bezoeken.
Fathepur Sikri is een fort, zeg maar een stad die werd gebouwd in de 16 de
eeuw, vooraleer de moguls hun intrek namen in Agra. Door langdurige droogte
hebben ze deze plek verlaten. Het immense complex ligt er zeer goed bewaard
bij. Het zijn mooie, uitgestrekte gebouwen in rode steen, een steensoort die je
hier uitgebreid vindt. We komen duidelijk in een meer toeristisch gebied, want
bussen en busjes verzamelen hier op de parking om hun groepen toeristen af te
zetten. Met de toeristen komen natuurlijk ook de kraampjes en de agressieve
verkopers mee. We zullen er weer aan moeten wennen.
De volgende dag beginnen we met een bezoek aan het Red Fort
van Agra. We schrikken van de immense grootte van het complex. Een deel is
opgetrokken in de rode steen, maar bijna de helft is ook opgetrokken in witte
marmer. Het mooie zonlicht weerkaatst hierop in al zijn helderheid en maakt een
zonnebril tot een noodzakelijk attribuut. Deze streek is trouwens heel rijk aan
diverse gesteenten. We zijn heel wat marmer en graniet groeven gepasseerd en op
de weg rijden camions af en aan met gigantische blokken steen.
Na een korte middagstop trekken we naar een van de
wereldwonderen, de Taj Mahal. We hebben een paar uur wachtrij ingecalculeerd,
maar tot onze grote verbazing kunnen we zonder veel aan te schuiven de poort
betreden. Eenmaal binnen verschijnt dit prachtige mausoleum. In de 17e eeuw gaf
de Indiase grootmogol Sjah Jahan de opdracht om dit grafmonument te bouwen voor
zijn hoofdechtgenote Mumtaz Mahal, die in het kraambed was gestorven. Na zijn
eigen dood is ook het lichaam van Sjah Jahan er in bijgezet. Het licht zit
perfect om prachtige foto's te nemen. De azuurblauwe hemel contrasteert met het
fel witte marmer. De Taj Mahal lost helemaal zijn beloftes in. Het is een
prachtig complex dat op geen enkel moment zijn betovering loslaat. We bekijken
het gebouw langs alle kanten, ook de binnenkant. Het moet gezegd, de buitenkant
is echt wel de mooiste.
We trekken de stad in en nemen een riksja naar de Sadar
bazar, het grootste winkelcomplex van Agra. Hier zijn de winkels en de waren
die ze verkopen van betere kwaliteit en je ziet dat ook aan het volk dat hier
rondloopt. Zij zijn duidelijk beter gekleed. In de straten rond de bazar zijn
mensen een voetpad aan het aanleggen voor hun deur. We vragen ons af of zij dit
nu zelf moeten betalen of dat ze het materiaal van de stad krijgen. Ze spreken
onvoldoende Engels om dat te weten te komen.
De dag nadien trekken we naar de Baby Taj. Het is een tombe
die voor de Taj Mahal is opgetrokken en ook veel kleiner is, vandaar zijn
bijnaam. Maar het marmerwerk en de versieringen zijn van een grotere frivoliteit
en kunstigheid dan die van de Taj Mahal. Mensen hadden ons gewaarschuwd dat we
ontgoocheld zouden zijn als we die na de grote Taj Mahal zouden bezoeken, maar
dat is toch niet het geval. Het laatste monument dat we in Agra bezoeken is de
Sikandra. Opnieuw een tombe, opgericht door mogul Akbar. Je moet over een grote
dosis grootheidswaanzin beschikken om zo'n grote tombe op te richten voor
jezelf. Het is een complex van meer dan 100 hectares met in het midden de
gigantische tombe, omringd door grote tuinen met daarin tientallen gazelles.
Een prachtig rustpunt midden de drukke stad.
Maar in Agra voelen we ons soms een heilige melkkoe. Nergens
anders zijn de toegangsprijzen voor monumenten zo hoog. 1000 roepies (15 €)
betaal je hier frequent als inkomprijs, een tarief dat we zelden elders moesten
betalen. Daarbovenop moet je betalen om foto's te trekken, om te filmen, om je
schoenen uit te trekken enz.. Agra is dan ook de meest toeristische stad van
India. Maar wij willen ook de plekken verkennen waar de toeristen niet komen.
Daarom trekken we na een deugddoende lunch de Old bazar binnen en gooien ons
volop in de drukte en het lawaai. We krijgen een beeld van hoe de mensen in
Agra leven. Een leven dat wij nooit gewoon zouden kunnen worden. Hoe mensen in
deze heksenketel kunnen overleven is voor ons een raadsel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten