Slotbeschouwingen

We zijn een maand rondgetrokken door India. Eigenlijk bijna alleen door Radjasthan, wat maar een beperkt deel is van dit immense land met meer dan 1,2 miljard inwoners. Als je zou vragen wat de drie belangrijkste zaken zijn die indruk hebben gemaakt op ons, dan zou ik er deze uit pikken.

1. Druk en lawaaierig

2. Enorme contrasten: van grote armoede en miserie tot enorme rijkdom en prachtige paleizen

3. Een vriendelijk volk dat sterk getekend wordt door het hindoeïsme

1. Druk en lawaaierig

Steden in India zijn allemaal miljoenensteden. Overal is er lawaai en getoeter van auto's, brommers, riksja’s en dergelijke. Het verkeer verloopt chaotisch. Iedereen rijdt waar hij het gedacht heeft en probeert gebruik makend van zijn claxon sneller vooruit te komen dan de anderen. Eén groot gewriemel waar je tussen zit. En als het verkeer niet zorgt voor lawaai, dan zijn het de mensen die hun muziek keiluid afspelen of tot in de late uurtjes aan het feesten zijn. Het is vaak zoeken naar een rustpunt in de drukke steden en meestal vind je die op een dakterras of in de tuin van een fort of paleis.

2. Een land van grote contrasten

We hebben de mooiste paleizen, tempels en haveli’s ( koopmanswoningen) gezien. Want het is niet enkele de Taj Mahal die tot de verbeelding spreekt. Maar je moet geen 200 meter buiten die paleizen gaan om geconfronteerd te worden met de miserie en de armoede van de bevolking. Sommige toeristen kijken er misschien over of naast, maar dat ligt niet in onze aard. We hebben al veel gereisd, ook in arme landen. Maar de armoede in India is erg groot en vooral erg zichtbaar en confronterend.

3. Een vriendelijk volk

Indiase mensen zijn vriendelijk en behulpzaam. Ze zullen geen vlieg kwaad doen. We hebben ons op geen enkel moment onveilig gevoeld. Dat heeft wellicht te maken met het hindoeïsme wat de mensen verplicht om voor een goed karma te zorgen als je in een volgend leven op een goede manier gereïncarneerd wilt worden. Maar dit heeft ook een keerzijde die je als een zekere gelatenheid zou kunnen omschrijven. Het kastensysteem heerst nog altijd bij het overgrote deel van de bevolking. Binnen eenzelfde leven kan je je kaste niet ontgroeien, er is dus geen enkele vorm van sociale mobiliteit mogelijk. Dat zorgt ervoor dat mensen nogal berusten in hun lot. Bij de jongeren komt daar blijkbaar verandering in door een hogere graad van scholing, maar het verloopt nog altijd erg moeizaam.